Boekrecensie: Alles of niet – Gillian King

11223539_873699772703515_3639040311120609711_n

Goed. Ik heb wat ruzie met WordPress, want vandaag is weer mijn blog niet online gekomen.. (ARGH!). Daarom beetje verlaat maar alsnog mijn recensie van Alles of niets van Gillian King welke ik voor de hebbanleesclub mocht lezen!  Super leuk, helemaal omdat Gillian zelf ook meepraat/reageert. Geeft het toch net wat extra! 

Alles of niets is echt een feelgoodroman. Heerlijk wegzwijmelen bij wat liefde en andermans problemen. Waar het nu precies over gaat? Dit staat er op de achterkant vermeld:

Nikki’s jeugdliefde Koen heeft haar verlaten. Zij kan zich daar niet bij neerleggen en zet alles op alles om hem terug te krijgen. Dat ze elke dag in dezelfde trein zit met een aantrekkelijke man die perfect bij haar past, ziet ze niet. Die man is Thijs.

Zijn vriendin Roos heeft onlangs haar affaire met een collega aan hem opgebiecht. Ze hebben besloten samen verder te gaan, maar Thijs heeft het er moeilijk mee. Dus wanneer hij aan de praat raakt met het meisje in de trein, vertelt hij haar dat hij single is. Zo voelt hij het namelijk ook.

Roos doet haar best om na haar misstap haar relatie met Thijs te redden. Als ze via via hoort dat hij is gesignaleerd met een andere vrouw, wil en kan ze dat niet geloven. Het zal toch niet waar zijn dat ze háár Thijs verliest aan een ander?

Het verhaal is geschreven vanuit zowel Nikki als Roos. Hierdoor is het verhaal heel interactief en zit je constant op het randje van je stoel, omdat je verder moet lezen. Ik had hem dan ok in 2 zittingen uit. Bijna jammer dat het zo snel ging 😉 Hij had van mij best een stuk dikker gemogen. Nikki is een beetje onbezonnen, gek en een tikkeltje obsessief. Waar Roos heel zeker is, weet wat ze wil en spijt heeft van haar fouten. Twee totaal verschillende persoonlijkheden!

Nikki is in het begin van het verhaal een gigantische pechvogel, waardoor ik eigenlijk direct Team Nikki was. Roos vond of vind ik maar een kutwijf, zeker omdat ze Thijs heeft bedrogen. Het gaat natuurlijk wel om vreemdgaan. Tot op het einde wist ik eigenlijk niet zo goed wat ik van Thijs moest vinden.  Natuurlijk is het erg dat Roos is vreemd gegaan, maar toch zijn houding, ik kon er eigenlijk niet zo goed mijn vinger op leggen.

Tot op de laatste letter heb ik genoten van dit boek. Het is een boek wat snel en eenvoudig wegleest. Wat vreemdgaan op een ontzettend goede en niet zeikerige manier omschrijft. Je weet wel soms van die boeken waarvan je bijna zelf depressief wordt? Nou, ik kan je verzekeren dat gaat nu niet gebeuren.  Zowel Nikki als Roos hebben geweldige uitspraken. Mijn favorieten zijn dan ook:

Nikki: 167 dagen. Of klinkt dat obsessief? Zodra je de laatste hoofdstukken hebt gelezen weet je waarom ik dit zo geweldige quote aan het begin van het boek is!

Roos: De kalkvlek op de badkamertegels. De zoveelste regenachtige dag. De te groene bananen bij de Albert Heijn. Waar maakte ik mij vredesnaam druk om? Roos heeft een beetje en dwangneurose, als in: alles moet netjes zijn, weinig prikkels etc. Hier herken ik mijzelf heel erg in, waardoor het extra vertrouwd is.

Via Hebban volgt Gillian de leesclub op de voet! Mijn complimenten want ik ken niet veel schrijfster die zo interactief met haar lezers om gaat. Nog een leuk extra feitje: Het boek zou eerst het meisje in de trein heten, maar aangezien de bestseller het meisje in de trein, is toch besloten de naam te veranderen. Al moet ik zeggen dat het meisje in de trein zeker niet had weerstaan bij dit verhaal :).

Lachen: Ja ontzettend veel! Zowel Nikki als Roos hebben geweldige uitspraken. Daarnaast schrijf Gillian op een hele vrolijke manier, waardoor je soms wel bijna moet lachen ;).
Huilen: Nee! Gelukkig niet zeg, daar ging de feelgoodroman!
Spanning: Ja, het verhaal liet mij niet meer los. Ik wilde verder lezen, hoe zou het aflopen?!
Irritaties: Geen 🙂

Sterren: ★★★★★★★★★☆ (9/10).

Alles of niets van Gillian King is de lekkerste Feelgoodroman die ik gelezen heb van dit jaar. Ze zegt een geweldig verhaal neer, met overtuigende karakters, een sterke verhaallijn en bovenal een heerlijk feelgood-gevoel. Tot aan het einde werd mijn aandacht vastgehouden en had het dan ook zeker niet erg gevonden als ze nog een paar hoofdstukken extra had geschreven!

Vanaf het begin was ik Team Nikki, maar toch moet ik nu eerlijk bekennen dat ik ben bekeerd tot Team Roos.. Waarom? Daarvoor zul je het boek toch echt zelf moeten lezen! 

2 comments

Geef een reactie