Boekrecensie: De ongelooflijke zoektocht van Millie Bird – Brooke Davis

IMG_7631

Wat later dan verwacht, alsnog mijn recensie over de ongelooflijke zoektocht van Millie Bird. Het duurde allemaal wat langer, aangezien de universiteit weer begonnen is en dat iets meer van mijn tijd opslokte (samen met PLL kijken) dan ik had verwacht. Oeps! Goed inmiddels heb ik alles weer op orde (to-do lijstjes etc.) en kan ik er weer fris tegen aan! Dit boek heb ik gekregen van de lieve Hanneke! 

De ongelooflijke zoektocht van Millie Bird van Brooke Davis is grappig en ontroerend. De zevenjarige Millie Bird wordt door haar verwarde moeder achtergelaten in een warenhuis. De tweeëntachtigjarige Agatha Pantha is sinds het overlijden van haar man het huis niet meer uit geweest. De zevenentachtigjarige weduwnaar Karl de Typist ontsnapt uit het verzorgingstehuis, op zoek naar avontuur. De drie gaan samen op een road trip dwars door Australië. Millie om haar moeder te vinden, Karl om te leren hoe hij een echte man moet zijn en Agatha omdat ze alleen maar wil dat alles weer wordt zoals het ooit was

Voor dat ik begon had ik al meerdere mensen over dit boek gehoord. Mijn interesse was gewekt en wilde hem dan ook graag lezen! Ik sprong dan ook een gat in de lucht toen het geweldig lieve pakketje van Hanneke binnenkwam :).

De ongeloofelijke zoektocht van Millie Bird is een verhaal wat je vanaf het begin meetrekt. Het 7e jarige meisje komt onverwachts in een groot avontuur terecht. Millie haar visie op de wereld is heel anders dan die van andere mensen, zo heeft ze haar dode dingen schriftje. Hierin schrijft ze alle dode dingen op die ze heeft leren kennen. Het boek is eigenlijk een geweldige manier over het aanvaarden van de dood en hoe het te verwerken.  Want hoe ga je eenmaal om met de eenzaamheid als je alleen achter blijft? Millie, Karl en Agatha leren constant van elkaar. Het boek is eenvoudige manier geschreven, maar heeft een goede diepgang waardoor je van de personages en al hun rare trekjes gaat houden. Ze gaan samen op zoektocht en dat kan natuurlijk niet alleen maar goed komen, waardoor ze in vreemde situaties terecht komen.  Ze maken vrienden onderweg, maar ook vijanden en moeten meerdere keren op de vlucht. Of Millie haar moeder vindt? Daarvoor zul je het boek toch echt zelf moeten lezen.

Lachen: Ja,  sommige acties zijn zo klunzig dat je wel moet lachen of tenminste glimlachen 😉
Huilen: Nee, ook al gaat het boek o.a. over de dood, heb ik geen traan gelaten.
Irritaties: Twijfelachtig, soms dacht ik wel eens van is het niet te ver uit verband getrokken.
Sterren: ★★★★★★★★☆☆ (8/10).

Aanrader? Ja, het is niet het beste boek wat je waarschijnlijk zult lezen dit jaar, maar zeker de moeite waard. Het geeft je een totaal ander beeld op ‘dode dingen’. Het is een boek wat vlot is geschreven en snel wegleest.

 

Geef een reactie