Boekrecensie: Het Engelse meisje – Margaret Leroy

 9200000036135019

Dit boek heb ik gelezen voor een groepsrecensie een tijdje geleden. Het liet mij niet los vandaar dat ik het een langer review heb geschreven voor hier.  

Het Engelse meisje gaat over Stella Whittaker. Haar passie is piano spelen en mag haar droom gaan vervullen door aan de muziekacademie van Wenen te gaan studeren. In Wenen ontmoet ze Harri Reznik (joods) en wordt verliefd op hem. Ze verblijft bij kennissen/vrienden van haar moeder de familie Krause. Dit alles speelt zich af in de periode vlak voor de de tweede wereld oorlog. De nazi’s vallen Oostenrijk binnen en alles begint te veranderen.

Het verhaal begint echt bij het begint. Stella woont op da moment nog in Engeland bij haar moeder en mag auditie doen bij Dr. Zaslavsky, een beroemd piano docent.  Je reist mee naar Wenen, met haar onzekerheden, angsten en ook de opwinding. In Wenen komt ze bij familie Krause terecht en gaat daar Engelse les geen aan hun zoontje. Ze ontmoet daar Harri Reznik en een liefdes verhaal begint. Alles lijkt perfect, maar langzaam aan gaat haar wereld steeds meer op de kop staan. Het boek neemt je in een sneltrein mee in het verhaal van Stella. Het is vlot geschreven, wat er voor zorgt dat het boek ontzettend snel uit is.

Margaret Leroy schrijft verslavend. Je wilt steeds verder lezen, je moet gewoon weten hoe het afloopt. Wat voor mij toch het belangrijkste is (naast het verhaal natuurlijk), het boek leest makkelijk weg. Ik ben zelf dyslectisch en sommige boeken kosten mij meer moeite dan andere. Dit is zo boek wat je pakt en gewoon heerlijk door kunt lezen zonder enig probleem. Ik wil dan ook zeker haar andere boek: Een liefde in oorlogstijd gaan lezen.

Lachen: Nee niet echt, er komt wel wat humor in voor maar kan niet herinneren dat ik echt lachte.
Huilen: Nee, het is zeker een emotioneel verhaal, maar niet zo erg dat ik moest huilen.
Irritaties: Nee. Het leest makkelijk en snel weg.
Sterren: ★★★★★★★☆☆☆ (7/10).

Aanrader? Ja. Het is een goed geschreven verhaal. Je leest het makkelijk en snel weg. Het is niet het typische oorlogsverhaal of het typische romantische verhaal.  Het ligt er ongeveer tussen in. Door haar fijne schrijfwijze is het een boek wat makkelijk wegleest en zo uit is.

 

Geef een reactie