Boekrecensie: Ik ben de nacht – Ethan Cross.

12138574_1507869229537493_5105340408537037946_o

Het boek ik ben de nacht van Ethan Cross, is er zo een die ik in de boekhandel zag liggen en niet meer kon vergeten. Ik moest en zou hem lezen! Het heeft nog een hele tijd geduurd voordat ik hem kocht en daarna nog voordat ik hem ging lezen. Waarom? Geen idee eigenlijk. Het boek bleef constant door mijn hoofd spoken, dus uiteindelijk pakte ik hem op en kon niet meer stoppen met lezen.

Waarom het boek mij zo aangreep? Nou dit staat er namelijk op de achterkant:

Wil je met me spelen? Mijn naam is Francis Ackerman jr. Ik ben wat men wel een seriemoordenaar noemt. Al mijn slachtoffers ­krijgen een eerlijke kans, ik dood niet zomaar. Ik speel een spel met ze. Wie wint, overleeft. Ik heb nog nooit verloren. De meeste mensen zullen van mij gruwen. Sommigen zullen mij aanbidden. Zij zijn net als ik. Maar iedereen zal zich mij herinneren.

Mijn naam is Francis Ackerman jr. Ik ben de nacht, en ik wil een spel met je spelen.

De tekst greep mij direct aan, samen met het mooie uiterlijk van het boek wist ik vanaf dat moment dat ik hem moest hebben. Zoals jullie ongetwijfeld snappen aan het lezen van de achterkant gaat het over een seriemoordenaar. Nu zijn er natuurlijk vele boeken geschreven over seriemoordenaars, maar dit is toch wel een van de beste die ik heb gelezen tot nu toe.

Het hele boek lang wordt je meegenomen in de geest van Ackerman, een gruwelijke seriemoordenaar, maar misschien nog wel gruwelijker vader. Waarover je gedurende het verhaal steeds meer te horen krijgt. Daar tegen over staat Marcus. Ex-rechaseur en gebrand om de wereld te verbeteren.

Je leest het boek vanuit verschillende personages; namelijk Ackerman, zijn slachtoffers, Marcus, maar ook andere hoofdpersonen in het boek. Elk denken ze dat ze iets doen om dat het hun ‘lot’ is. Doordat je uit verschillende personen naar verschillende situaties kijkt, krijg je een heel compleet beeld van het verhaal en de karakters. Het meest opvallende aan dit boek vind ik persoonlijk nog de kijk in het hoofd van Ackerman. Wat zijn zijn beweegredenen, waarom moet hij moorden. Nu heb ik zelf een grote interesse voor psychiatrie en vond ik dit dan ook een geweldig iets. Ackerman is een lugubere moordenaar die koste wat kost moet worden gestopt. Met luguber bedoel ik dan ook echt luguber! (in mijn ogen dan!)

Op het internet ben ik veel negatieve recensies tegengekomen over dat het boek heel onrealistisch geschreven is. Dat iemand bijvoorbeeld niet zijn leven overdenkt als hij een wapen op iemand richt. Er zitten vele dialogen in,  welke soms als verwarrend kunnen worden aangemerkt. Toch juist maakt het in mijn ogen wat dit boek zo sterk maakt. Ackerman, maar ook bijvoorbeeld Marcus hebben een verleden welke psychisch niet zomaar verdwijnt. Juist door deze dialogen, die in mijn ogen  bij een gestoord maniak  of misschien wel gestoorde genie passen, leer je de karakters steeds meer kennen.

Ik ben de nacht is een originele thriller die je een blik in het hoofd van een seriemoordenaar geven op een manier zoals ik nog niet eerder ben tegen gekomen. Het verhaal neemt je mee en heeft een totaal ander einde dan je zou verwachten tijdens het lezen. Ik heb mij geen moment verveeld en wilde alleen maar verder lezen.

Lachen: Nee, niet zover ik mij kan herinneren.
Huilen: Nee.
Spanning: Ja! Het verhaal heeft mij niet losgelaten. Daarnaast zijn de moorden behoorlijk sadistisch van Ackerman en zit er een goed complot in.
Irritaties: Nee.
Sterren: ★★★★★★★☆☆☆ (7/10).

Aanrader? Ja! Waarom 7 sterren? Omdat ondanks ik het een heel goed verhaal vind en zeker bijzonder in zijn klasse, ik zeker betere boeken heb gelezen! Tot nu toe is het wel de beste thriller van dit jaar, maar ik hou dan ook persoonlijk wel van het in iemands hoofd meekijken.

Ik ben de nacht, is de vertaling van the sheperd. Zover ik weet is het een drieluik en heeft er nog geen verdere vertaling plaatsgevonden. 

3 comments

Geef een reactie