Boekrecensie: Nooit meer regen – Carla de Jong

24809_5632387c0d56c_24809

Nog nooit heb ik zo lang over een boek gedaan, nouja nog nooit? In ieder geval niet de laatste 1,5 jaar meer. Het leek wel alsof ik niet verder kwam. Lag dit aan het boek of echt aan mijzelf? Ik ben de afgelopen weken namelijk ontzettend moe. Ik heb natuurlijk doorgezet en deel dan ook vandaag mijn mening met jullie! Benieuwd of het boek waar ik zo lang over heb gedaan mij heeft weten te raken?

Een half jaar na de dood van Jeanne Dufour worstelen haar echtgenoot, haar zoon en haar ex-man met hun verlies en met geheimen uit het verleden. Als de notaris aankondigt dat Jeannes testament geopend mag worden, ontvouwt zich onontkoombaar de beladen geschiedenis die de drie mannen verbindt. De waarheid schetst een even genadeloos als liefdevol portret van de overleden Jeanne Dufour. Kunnen de drie mannen met die werkelijkheid leven?

Zoals jullie hier boven al hebben kunnen lezen, kwam ik maar niet opgang. Na een paar pagina legde ik steeds het boek weer aan de kant en was ik eigenlijk ook niet in staat om iets anders te lezen. Even dacht ik dat ik een leesdip had, maar dat was zeker niet het geval, want de IJzeren prinses schoot ik weer doorheen als voor ouds. Daarna pakte ik weer dit boek op, maar nog steeds kreeg het geen vat. De reden? Ik denk het taalgebruik. Er staan verschillende moeilijke woorden in. Al ken ik de betekenis, toch moest ik soms echt even nadenken wat staat hier nu.

Daarnaast is het begin erg langzaam opgebouwd. Je leest steeds vanuit Nathan (zoon) Cullum (vader en ex) en Matteo (echtgenoot). De afwisseling was daarentegen wel heel prettig. Je las vanuit totaal verschillende perspectieven. Hoe verder ik in het verhaal kwam, hoe sneller de gebeurtenissen zich eigenlijk opvolgde tot het einde van het boek. Eigenlijk had dit juist wel wat langer gemogen en het begin wat korter. Het einde heeft mij dan ook wel diep geraakt en las het met een brok in mijn keel. Wat liefde eigenlijk kan doen een aanrichten.

Lachen: Ja, er zitten zeker komische stukken in. Dit vooral door het verschil van karakters die sterk navoren komen.
Huilen: Ja/nee beetje lastig. Aan het einde zat ik echt met een dik brok in mijn keel. Het boek heeft echt een ontzettend aangrijpend einde en toen pas snapte ik ook alle andere mateloos positieve reacties die ik had gelezen.
Spanning: Nee, niet echt.
Irritaties: Ja, soms aan het taalgebruik. Deze was wat onnodig ‘ingewikkeld’. Al kende ik de woorden wel, moest ik  goed nadenken wat er nu eigenlijk stond. Daarnaast was het verhaal in het begin heel langdradig.

Beoordeling: ★★★★★★☆☆☆☆ (6/10)

Het boek is  op zich goed geschreven, alleen is het begin zo ontzettend langdradig. Pas het laatste hoofdstuk kwam ik echt in het verhaal te zitten en werd het aangrijpend. Daarvoor kon ik maar niet in het verhaal komen en legde ik het constant weg.  Dit is erg jammer, want ik denk dat er zeker meer in het boek had gezeten als het iets vlotter en in makkelijkere taal was geschreven. Nu was het eigenlijk de heel tijd heel simpel geschreven en dan ineens een paar moeilijke woorden die om de hoek kwamen, waardoor je extra moest gaan nadenken wat er nu exact stond.

Op het einde zat ik echt met een brok in mijn keel, omdat dat pas laat zien wat vreemdgaan kan aanrichten. Niet alleen binnen de relatie maar ook daarbuiten. Vanaf dat moment greep het verhaal mij echt aan. Ik zat te twijfelen tussen een 6 of een 7,  aangezien ik geen halve waarderingen toe ken, maar uiteindelijk vind ik een 7 net te hoog.

Facts: Uitgever Boekerij || oktober 2015 || 304 pagina || paperback || € 19,99 

Geef een reactie