Filmrecensie: Crimson Peak

Goed ik heb mijn onzichtbaarheidsmantel maar weer afgegooid en ben er weer. Het was even 4 dagen? stil. Waarom? tentamens, tentamens, tentamens. Vandaag heb ik mijn eerste tentamen, vrijdag mijn tweede en volgende week nog een. De afgelopen dagen heb ik niks anders gedaan dan hoorcolleges terug geluisterd en nog meer teruggeluisterd. Mijn hersens waren pap aan het einde van de dag en iets zinnigs kwam er vaak niet meer uit. Maandag avond had ik de leeswedstrijd van uitgeverij Boekerij, waar ik jullie later meer over vertel. Eerst komt nu de beloofde recensie van Crimson peak! 

Een horror film dus. Nerveus als ik soms ben om horrorfilms besloot ik toch alleen te gaan. Vroeger kon ik heel goed tegen horror’s maar de laatste jaren wat minder. Dus zit je dan alleen, in een overvolle zaal! Waar Crimson Peak precies over gaat? Nou hierover:

Crimson Peak is de nieuwe, duistere en huiveringwekkende film van regisseur Guillermo Del Toro. De jonge, aspirerend schrijfster Edith Cushing wordt verscheurd door haar liefde voor haar jeugdvriend en de verleiding van een mysterieuze buitenstaander. Ze probeert te ontsnappen aan de geesten uit haar verleden en komt terecht in een huis dat ademt, bloedt en onthoudt… 
Het spookachtige huis staat bovenop een berg van bloedrode klei. Ze ontdekt al snel dat het huis een mysterieus verleden heeft vol geheimen die haar achtervolgen. 

Het is dus een beetje het hounted house idee. Hier zijn natuurlijk al heel veel films over gemaakt. Echt heel veel, maar elk heeft wel zijn eigen charme. Het verhaal begint dat Edith nog bij haar vader want en ze niks liever wil dan dat haar boek wordt uitgegeven. In die tijd was het niet zo normaal dat vrouwen schreven over andere dingen dan romantiek.. Als de vreemdeling het verhaal binnenkomt merk je eigenlijk direct dat er iets niet klopt.  Zoals de meeste  horrorfilms zitten er naast de schrik momenten ook wat gruwelijke bloederige momenten in (Brrrr).

Goed ben ik heel erg geschrokken? Nee eigenlijk niet, ik moest juist heel erg lachen om sommige schrik momenten. Maakt dat dat de film niet eng is? Nou ik kan je vertellen dat hij blijkbaar heel eng was, het meisje naast mij sprong meerdere keren letterlijk bijna uit haar stoel. (dat maakte het extra grappig). Terwijl achter mij een paar steeds zo schrokken dat ze tegen stoelen omhoog schopten en 2x popcorn door de zaal vloog (mooi extra effect toch?). Ik heb het gelukkig dus overleefd, maar het was zeker een leuke film. In mijn ogen was hij niet super goed, of super eng, maar ook niet vervelend om na te kijken!

Gelachen: Ja, al was dat misschien niet heel gepast (bijvoorbeeld als iemand priem in iemands hoofd steekt)
Huilen: Nee.
Spanning: Er wordt wel wat spanning opgebouwd, zeker. Omdat je toch wil weten hoe het nu precies afloopt etc. Maar het is niet zo dat ik mij steeds doodschrok. De schrik momenten waren voorbij voorspelbaar.
Irritaties: Ja, één. Ze hadden Edith, zoals de meeste hoofdrolspeelsters in horror’s weer heerlijk naïef gemaakt. Kunnen ze niet een keer een horror maken over waar de vrouw wat meer ehm nadenkt?

Overal: ★★★★★★☆☆☆☆ (6/10).

Aanrader?  Het is een leuke film, maar zeker niet de engste die er is. Het verhaal is wat voorspelbaar en de schrikmomenten kan je goed zien aankomen. Ik heb er met plezier naar gekeken, maar het is niet de beste horror film die ik ken. Al vonden de mensen om mij heen hem een stuk enger!

Filmfacts:  2015 || Amerika || Horror || 16+ || 199 Minuten || regisseur Guillermo del Toro

One comment

  1. tante bep says:

    He bah vervelende tentamens, hello real world hah 😛 Nouja we kunnen helaas niet in onze boekenwerelden leven mehh… ! Leuke review 🙂 , somt wel zo’n beetje op wat ik er ook van vond, niet super goed, niet super slecht maar vond het wel een leuke avond en dat is het belangrijkst, en ik vind de hoofdrolspeelster heel gaaf “( speelt ook in jane eyre hhih )

Geef een reactie