Filmrecensie: Inferno

Na super veel trailers kijken, heel erg blij zijn dat er nog een film van Professor Langdon uitkwam en natuurlijk een verfilming van een boek van Dan Brown, ging ik vorige week richting de bioscoop. Meteen wilde ik hem zien, maar of hij ook de hoge verwachtingen kon goed maken? En of ik net zo fan ben als van de eerdere films in de serie? Daarvoor moet je toch echt even verder lezen. 

Omschrijving:

In INFERNO wordt de beroemde hoogleraar kunstgeschiedenis en symboliek, Robert Langdon (Tom Hanks), wakker in een Italiaans ziekenhuis met geheugenverlies. Hij ontdekt dat hij in het bezit is van geheimzinnige codes, die gecreëerd zijn door een briljante wetenschapper die geobsedeerd is door het einde van de wereld en het duistere meesterwerk Inferno van Dante Alighieri.
Als blijkt dat zijn leven in gevaar is, helpt de jonge dokter Sienna Brooks (Felicity Jones) hem te ontsnappen en de mysterieuze codes te ontcijferen. In een race tegen de klok proberen Langdon en Brooks samen het wereldbedreigende complot te stoppen.

Verwachtingen:

Mijn verwachtingen lagen hoog. Ik ben fan van de boeken van Dan Brown en heb eerdere films ook gekeken, waar ik gek op was. Mijn verwachtingen van deze film lagen dus zeg maar sky high en was heel bang dat hij deze niet waar zou gaan maken. Of dit terecht was?

Recensie: 

Hoe ga ik dit formuleren? Dat dacht ik toen ik uit de film weg liep… Hoe ga ik dit kunnen verwoorden en zo heb ik dus bijna een week rond gelopen met die gedachte in mijn hoofd. Hopelijk heb ik dat nooit weer, want echt er kwam nergens meer een letter op papier (of laptop). Wat ik er nu van vond? Tsjaa, hoe zeg ik het. Ik kwam er maar niet in. Het verhaal liep niet lekker, alsof er geen emotie in zat of minder in ieder geval. Het klopte voor mijn gevoel niet. Was hij super slecht? Nee, was hij super goed? Nee. Ik kan de vinger er nog steeds niet opleggen. Het was ook erg onrustig in de zaal, zeker voor zo film. Er klopte gewoon iets niet. Hier kan ik heel veel woorden aan gaan wijden, maar ik denk dat het iets is wat je zelf moet ervaren. Ik wil zeker nog een keer heen gaan, puur om te kijken of het nu aan de dag/avond lag of dat hij mij nu echt zo tegenviel.

Gelachen: Nee.
Huilen: Nee.
Spanning: Mwah, de film is echt niet saai, maar mijn aandacht kon hij totaal niet vasthouden.
Irritaties: Constant het gevoel dat ik iets miste.

Beoordeling: 6/10

Deze film is het de beste film die ik dit jaar heb gezien en zeker niet de beste in de Langdon serie. Continu had ik het gevoel dat er iets miste en kon ik er geen vinger opleggen. Mijn concentratie was steeds verdwenen. Het was ook zeker geen waardeloze film, maar aanraden zal ik hem ook niet. Vandaar dat hij ook maar 6 uit de 10 krijgt.

Geef een reactie