Het belang van Nederlandse YA: interview – Roderick Leeuwenhart

Untitled

Het duurde even voor er weer een nieuw interview online kwam, maar hier is hij dan een interview met Roderick Leeuwenhart! De schrijver van Pindakaas en Sushi! Ik heb ze helaas nog niet gelezen, maar dat gaat in de toekomst zeker nog gebeuren. Zeker omdat ik zelf ook nogal een niertje ben ;)..

  1. Laten we maar meteen met de deur in huis vallen. Ik heb mij inmiddels al wat meer ingelezen maar mijn lezers kennen je misschien niet. Kun je misschien wat meer over jezelf vertellen? En over je boek natuurlijk!
    Ik ben Roderick Leeuwenhart, schrijver van de Pindakaas en Sushi-serie en al meer dan veertien jaar journalist bij AniWay, een magazine over Japanse (pop)cultuur. Die twee liggen dicht bij elkaar, want mijn boekenreeks is ook geschreven voor fans van Japan. Hij speelt zich af in de wereld van animeconventies, geeks en cosplayers. Je volgt een zestienjarige meid, Marle, vanaf het moment dat ze voor het eerst door die wereld wordt opgeslorpt. Ze bezoekt een Japans festival, vindt dat eerst nog allemaal bizar, maar komt een aantrekkelijke cosplayer tegen en is daarna voorgoed om. Het is een young adult-verhaal en zoomt in op thema’s als omgaan met schaamte (durf ik mezelf te zijn?), vriendschap en wat het betekent om een buitenbeentje te zijn. Ik denk dat veel mensen die rondlopen in de geekwereld dat herkennen. In de boeken daarna zie je hoe Marle groeit als otaku (een hardcore Japanse fan) – ze gaat in deel twee bijvoorbeeld op vakantie naar Japan. Daar wordt het verhaal een stuk ingewikkelder en krijgt het meer diepgang. De trilogie groeit mee met Marle.
  1. Aangezien Japan nogal een grote rol speelt in je verhaal, zover ik begreep, ben ik natuurlijk heel erg benieuwd: Waar komt jouw band met Japan vandaan, en je inspiratie tot het schrijven van je boeken?
    Pokémon! Nee, dat is niet helemaal waar, hoewel het wel grote invloed heeft gehad. Toen ik opgroeide zag ik vooral in het buitenland (Frankrijk), heel veel anime op tv. Dat hadden we in Nederland niet, dus het kwam op mij exotisch over. Dat ik er weinig van verstond, maakte het alleen maar spannender. De echte doorbraak kwam toen het hier ook populair werd. Ik begon manga te lezen, animecons te bezoeken en zelf te cosplayen. Er zijn nog foto’s te vinden van mij in Team Rocket-kostuum. Vanuit die community ontstond niet alleen mijn band met Japan, maar ook de inspiratie voor Pindakaas en Sushi. Ik besefte op een goed moment dat het tijd was om mijn eerste boek te maken. En waarom dan niet over iets waar je ontzettend van houdt?
  1. Inmiddels heb je twee delen uitgegeven (welke dus echt nog op mijn te lezen lijst komen), wat verwacht je nog meer in de toekomst?
    Het jaar begon al goed: net verschenen is een mini-boekje genaamd Kinderen van de ijstijd. Uitgegeven door Quasis. Het is een young adult-verhaal dat zich afspeelt in een post-apocalyptische toekomst waarin een nieuwe ijstijd de planeet heeft bevroren. Nederland is een ruïne. De veertienjarige Nanoek woont al zijn hele leven op de Noordpool met zijn ouders om een oplossing te vinden. Maar hij heeft stiekem contact met een meisje dat nog in Nederland woont en komt erachter dat zijn wereldbeeld een leugen is. Eind herfst komt natuurlijk Pindakaas en Sushi 3, het slotstuk van de serie. Ik ben nog druk bezig met schrijven en beloof alvast: het wordt een daverend verhaal met verrassende inspiratiebronnen. En wat ik daarna ga doen? Ik wil me al lange tijd wagen aan sciencefiction, een andere grote liefde. Daar verschijnt tegenwoordig weinig meer van in Nederland, hoog tijd om daar verandering in te brengen.
  1. Nu hadden wij al wat contact gehad via de mail en had je het over geeky verhalen. Wat maakt jou dan een echte geek?
    Dat is tegenwoordig steeds lastiger te zeggen. Vroeger was je een geek, of nerd, als je een buitenbeentje was en hield van ‘niet-coole’ hobby’s als gamen of strips lezen. Tegenwoordig is geek mainstream geworden. Hartstikke leuk natuurlijk, want je kunt nu openlijk t-shirts dragen van Captain America of Digimon zonder voor gek verklaard te worden. Ik loop regelmatig rond met Nijntje op mijn borst. Het is daardoor wel veel moeilijker een scheidslijn te trekken. Wie is er nog geek als iedereen het is? De halve wereldbevolking kijkt Game of Thrones en dat is toch echt supergeeky. Het hangt ook samen met de mate waarin je ermee bezig bent. Maar ik denk dat het niet zo interessant meer is om dat soort labels te plakken. Je bent geek als je vindt dat je het bent en je hoeft dat aan niemand te bewijzen. Overigens heb ik een gigantische Legoverzameling, dat is wel zeer geeky. Op dit moment bouw ik de brandweerkazerne van Ghostbusters.
  1. Natuurlijk gaat dit vooral om echt Nederlandse YA, wat vind jij zo belangrijk aan het lezen van boeken van eigen bodem? Of juist niet?
    Door boeken van eigen bodem te lezen, steun je auteurs die uit je eigen community komen en is er meer ruimte om kwaliteit te ontwikkelen. Het brengt het ook dichter bij huis. Dit zijn schrijvers die je tegen kunt komen, waar je mee kunt praten. Misschien wil je zelf ooit boeken schrijven? Dan is het fijn als er veel Nederlandse YA, fantasy en sciencefiction wordt gelezen. Tegelijk heeft het ook waarde om boeken uit allerlei windrichtingen te lezen, zo krijg je nog eens een andere kijk op zaken. Zolang je Nederlandse boeken maar niet overslaat. Ik kom af en toe mensen tegen die geen Nederlands lezen omdat ze gewend zijn aan Engelse teksten of vermoeden dat het niet veel soeps zal zijn. Dat is jammer. Ze hebben zichzelf overtuigd dat ze het niet leuk vinden en sluiten zich daarmee af voor veel mooie leeservaring.
  1. Heb je tips voor mijn lezers? Welk boek moeten ze echt nog gelezen hebben volgens jou, naast die van jezelf natuurlijk?
    Alles hangt af van je smaak. Zelf probeer ik zoveel mogelijk verschillende genres te lezen. Ik wissel af tussen dikke literatuurpillen, Japanse light novels, Nederlandse fantasy en ‘choose your own adventure’-boeken. Heel belangrijk om je als schrijver een beetje te kunnen aarden. Ik probeer ook véél te lezen. Ik hou een lijstje bij en zie dat ik per jaar zo’n 25-35 boeken lees. Minder dan ik zou willen, maar al heel aardig als je bedenkt hoeveel tijd het kost om zelf nog iets te schrijven. Zal ik gewoon vertellen welke boeken recent indruk op me maakten?Heksenwaan van Martijn Adelmund. Ontzettend knap geschreven griezelverhaal. Er staat geen woord te veel in. Schoolvoorbeeld van hoe je niet veel pagina’s nodig hebt om toch veel te kunnen vertellen.
    HHhH van Laurent Binet. Een geschiedenisboek slash schrijversautobiografie. Je leest over de aanslag op Nazi-topman Heydrich, maar de schrijver mengt zich in de historie en zet je op het verkeerde been.
    Legends of the Galactic Empire van Yoshiki Tanaka. HUWAAH! Een militaire sciencefictionklassieker zoals alleen een Japanner zou kunnen schrijven. Epische ruimteveldslagen, geschreven als een schaakspel.
    Slade House van David Mitchell. Zonder meer mijn favoriete schrijver. Slade House is een kort horrorverhaal, niet perfect, maar typisch Mitchell: vol tijdsprongen en je kruipt helemaal in de huid van de personages.Grappig, als je het ziet in het licht van de vorige vraag. In dit rijtje staat een Nederlands boek, een Franse, een Japanse en een Britse. Niet eens expres.

 

  1. Je mag één levensles meegeven aan mij en mijn lezers. Welke gaat dat zijn? En vooral waarom?
    Mijn ouders hadden thuis zo’n tegeltje waarop stond ‘’t is altijd wat’. Een levensles. Moet dat niet per definitie iets zijn wat je uit je eigen leven hebt getrokken? In dat geval is er uit de mijne één duidelijke les te leren: wees niet bang om het zelf te doen. Het lijkt een onmogelijke opgave om boeken uit te geven, maar het was de beste keuze die ik kon maken. Ont-zet-tend veel werk, maar je leert en groeit er enorm door. Ik denk dat dat voor alles geldt. Het enige wat je ervoor nodig hebt is veel doorzettingsvermogen, dat is misschien nog wel de grootste hindernis. Misschien moet de les wel zijn: zet door en alles is mogelijk. Zelfs boeken schrijven over animecons en Japanse geesten. Pfff, ’t is echt altijd wat.Bedankt voor het interview, Carina! En aan de lezers: hopelijk is jullie nieuwsgierigheid naar Pindakaas en Sushi of Kinderen van de ijstijd gewekt. Bezoek mijn site op www.uitgeverijleeuwenhart.nl, voor 100% geeky boeken van Nederlandse bodem!

Ook jij bedankt Roderick voor het interview en je ontzettend leuke antwoorden. Het heeft door alles even geduurd voordat hij online kwam, maar hij is zeker niet minder leuk!! 🙂

Ben jij nu nieuwsgierig geworden naar de boeken van Roderick? Hier is een omschrijving van het eerste boek:

Marle ziet het helemáál niet zitten om een weekend lang omringd te worden door otaku – fans van Japan. Ze is door haar vriendinnen meegesleurd naar een animeconventie en stiekem op zoek naar een schokkend schrijfonderwerp. Dan ontmoet ze een mysterieuze ridder die haar de wonderen van het festival toont – maar ze raakt hem op slag weer kwijt!

Marle duikt dieper en dieper in de zee van chaos en cosplayers. Zal ze de ridder terugvinden voordat het weekend om is? Een lang geleden weggestopte kant van haar komt naar boven.

Pindakaas en Sushi deel 1 en deel 2 zijn bij bol.com te koop in een mooie hardcover editie voor maar € 18,95!

 

Geef een reactie